21 септември 2010

Тишина нарисувай на гърба ми


Когато не съм много влюбена, но много обичам любовта.

Когато не ходя на театър, а ходя на срещи.

Тогава го виждам – 3 дена преди цял месец без него да е изминал.





Както пръстите му са пропити с мириса на боя,

така тялото ми в красивото на очите му потъва.

Тогава пак ми се усмихва, пак до мен ходи, пак мен гледа.

И пак го искам – повече, пак го чувствам – още повече.




И слушам песента, и е топло.